IMAGIN: Zayn "Plażowa przygoda"

Był piękny, słoneczny dzień. Postanowiłam wiec przejść się po plaży. Wzięłam moją torbę plażową, po czym spakowałam najpotrzebniejsze rzeczy. Przede wszystkim ręcznik, krem z filtrem, jakąś przewiewną sukienkę, ale wypakowałam ją i ubrałam się w krótkie, jeansowe spodenki oraz krótki, żółty top i moje ulubione klapki. Wzięłam także grzebień, kapelusz i okulary przeciwsłoneczne. Kiedy byłam gotowa zamknęłam dom i wyszłam. 

Gdy dotarłam na miejsce ułożyłam się wygodnie na kocu, wyjęłam moje mp.3 i zaczęłam słuchać piosenek mojego ulubionego zespołu, gdy nagle ktoś nade mną stanął i zaczął mi się przyglądać.

-Hej. Kim kol wiek jesteś zasłaniasz mi słońce! – krzyknęłam.

Jednak nie usłyszałam odpowiedzi. Wyłączyłam muzykę, wyjęłam słuchawki z uszu, odłożyłam mp.3 na koc, po czym zdjęłam okulary przeciwsłoneczne i wstałam. Okazało się, że stoję naprzeciwko wysokiego chłopaka o czekoladowych oczach i kruczoczarnych włosach. Gdy go zobaczyłam nogi się pode mną ugięły, a ten jego uśmiech ….achhhhh….. Jednak miałam wrażenie, że skądś go znam.

-Cześć – przemówił nagle głosem tak słodkim, że nogi mi zmiękły.

-Cześć – powtórzyłam. Byłam jak w transie, ale musiałam się otrząsnąć, nie mogę być tak łatwa do zdobycia.

-Tooo… co tu robisz?

-Yyy opalam się … i słucham muzyki.

- A czego słuchasz? – dopytywał.

-Piosenek mojego ulubionego zespołu.

-Jak się nazywa?

-A co, chcesz posłuchać? A może go znasz?

-Ok. Może znam.

-Ok. To siadaj.

                Znów usiadłam na kocu, włożyłam jedną słuchawkę do ucha, a drugą mu podałam. On dosiadł się do mnie, ale na końcu materiału, lecz zaczął się powoli do mnie przybliżać. Znów patrzył w moje niebieskie oczy. Spuściłam wzrok na mp.3 i puściłam muzykę. Czułam się dziwnie. Wydawał się znajomy, ale go nie znałam. Siedział na kocu tak blisko mnie, że na policzku czułam jego ciepły oddech.

-Wiedziałem. – rzekł.

-Co wiedziałeś?

-To, że znam ten zespół.

-A skąd ty możesz go znać?

-Nie ważne…

Chciałam coś powiedziec, ale wtem krzyknął „berek” i odbiegł nie wiadomo gdzie.

-Nie chce mi się grac w berka. – wyjęczałam.

Nagle ktoś podszedł do mnie od tyłu i  rękoma zasłonił mi oczy. Aż podskoczyłam, bo tak się przestraszyłam. Nagle usłyszałam mruczenie. Nie powiem – bardzo mi się to spodobało.

-No hej… - usłyszałam jak ktoś szepcze mi do ucha.

Zdjęłam ręce z twarzy i ujrzałam mojego towarzysza.

-Cześć – wyszeptałam słodkim głosem – nie zachodzi się tak ludzi od tyłu – powiedziałam podniesionym głosem.

-Przepraszam – powiedział i zaczął mnie ciągnąć w stronę wody.

-Nie idę pływać. – wyrwałam i tupnęłam nogą.

                On jednak się tym nie przejął. Wziął mnie na ręce, a gdy mnie niósł czułam jego stale nagrzewające się nagie ciało, gdyż był tylko w kąpielówkach. To chyba przeze mnie, gdyż byłam w bardzo skąpym stroju kąpielowym. Nagle wszedł do wody, a ja zaczęłam się szarpać. On poszedł jeszcze głębiej.

-Puszczaj mnie! – wrzasnęłam.

-Nie. Możesz pomarzyć.  

Rzucił się ze mną na rękach do wody. Nagle, zanim się zorientowałam, leżałam na nim. Patrzyliśmy sobie głęboko w oczy.

-Nawet nie wiem, jak masz na imię. – wymruczał.

-[T.I.] – odpowiedziałam słodziutkim głosikiem.

-A ja Zayn.

Wtem podniosłam się i zaczęliśmy pływać i chlapać wodą. Gdy byliśmy już zmęczeni ruszyliśmy w stronę mojego koca. Rzuciliśmy się na owy materiał ciężko dysząc.

-[T.I.], a jak się nazywa ten zespół? – spytał.

-One Direction.

-A pamiętasz kto do niego należy? – spytał.

-Harry Styles, Liam Payne, Niall Horan, Louis Tomlinson – wyliczałam na palcach – i Zayn Malik.

Odwróciłam się w jego stronę, a on się uśmiechnął tajemniczo. Coś mi zaświtało w głowie.

-Powtórz, jak się nazywasz?

-Zayn, Zayn Malik.

-Nie, to niemożliwe, ty nie możesz być nim!

-Czemu?                                                            

-Bo to jest niemożliwe, że spotkałam cię w takich zwykłych okolicznościach.

-A jednak, marzenia się spełniają…

-Ja, ja… muszę już iśc.

-Dlaczego?

-Bo to dziwne!

-Ale co jest dziwne?!

-Podejrzewam, że chcesz mnie poznać, zaprzyjaźnić się , a potem chłopak i dziewczyna, tak?

-No … Nieee … - zawahał się.

-Wiedziałam, ale ty jesteś znany i bogaty, rozchwytywany, a ja jestem twoim przeciwieństwem. Zrozum, nie możemy się przyjaźnić, a co dopiero razem chodzić!

-Przecież nikt nam nic nie zrobi, a dobrze wiem, że myślimy tak samo …

-Nieee …

-Nie wykręcaj się, przecież widzę jak na siebie patrzymy.

-Ale … - chciałam cos powiedziec, ale chłopak przerwał mi czynem, którego bym się nie spodziewała.

                Zayn złączył nasze usta w namiętnym pocałunku. Z początku robił to bardzo delikatnie, a potem … coraz bardziej namiętnie, całował mnie coraz mocniej, a jego delikatne ręce błądziły po moim ciele. Nie wiem czemu, nie chciałam tego, ale te jego zmysłowe ruchy… Oddałam się mu, robił ze mną co chciał, przestałam walczyć z samą sobą, zrozumiałam, że nie można uciekać od tego, co ma się zdarzyć. Tak miało być. Po pewnym czasie zaczęłam się odwdzięczać. Oddawałam i pogłębiałam jego pocałunki. Błądziłam dłońmi po jego ciele. Obejmowaliśmy się. To było takie przyjemne…

                W końcu odkleiliśmy się od siebie. Ja położyłam ręce na jego klatce piersiowej, a głowę oparłam na jego torsie i wtuliłam się w niego mocno. On natomiast swoimi umięśnionymi ramionami przycisnął mnie do siebie i mocno objął. Popatrzyliśmy sobie głęboko w oczy i znów złączyliśmy usta w pocałunku.

                Był już wieczór, słońce chowało się za falami morza i przepięknie rozświetlało niebo swymi promieniami. Nie zauważyliśmy, kiedy ludzie już się rozeszli i tylko niektórzy przechodzili po plaży mijając nas obojętnie, co było nam na rękę, bo mogliśmy się czuć, jakbyśmy tam byli sami. Całowaliśmy się, obściskiwali i wpatrywali w przepiękny zachód słońca.

THE END
-------------------------------------------------------------------
Mam nadzieję, że się wam podoba :D
Bardzo proszę komentujcie, bo to ogromna motywacja